|
“Uzunca bir süre çam
ağaçlarının altında bekledi. Gözlerini kapayıp çılgınca esen rüzgârın
serinliğini tüm vücudunda hissetti. Sonra birdenbire rüzgâr kesildi.
Gözlerini açıp kendi etrafında döndü. Ebru yine belirmişti. Arkası
dönüktü, kolunu kaldırmış ileride bir yeri gösteriyordu.”
***
Arzu Öcal’ın
“Kapılar Sonsuza Dek Kapandı” adlı romanı, bir iç hesaplaşmanın; küskün,
kırılmış, hak ettiğini bulamadığına inanan bir gencin aşkının nasıl
cinayetler zincirine dönüştüğünün öyküsüdür.
Roman, birbirinden
farklı eksenlerde; ama iç içe geçmiş kurgusuyla bir eksilmenin, hiçliğe
gidişin bir simgesidir.
“Kapılar Sonsuza Dek
Kapandı”, merak duyusunu sonuna dek tetikleyen ve bitirmeden kapatıp bir
kenara bırakamayacağınız ustalıkla kurgulanmış bir romandır.
|