| |
Türkiye'nin ekonomik kalkınma faaliyeti son 200 yıllık bir maceradır.
Osmanlı Türkiye'si 1838'den itibaren serbest ticaret, dış borç ve
yabancı sermaye ile kalkınmayı denemiş, ancak başarılı olamamıştır.
Üstelik ülke 1911–1922 yılları arasında devamlı harp halinde kalmıştır.
Daha önce de iç kargaşalıklar, gayrimüslim azınlıklar sebebiyle
sürdürülebilir bir ekonomik büyümeyi yakalayamamıştır.
Türkiye'nin 200 yıldır, cumhuriyetin 1923'ten beri, kalkınma sürecinin
87. yılında ülkemiz hangi aşamada ve seviyededir? Bir başka ifade ile
sanayileşme ve kalkınmanın neresindeyiz? Yahut kalkınma yolunda
aldığımız mesafe nedir? Bu akademik çalışma, bu soruya tarihi süreç
içinde cevap aramak, hiç değilse Türkiye'nin kalkınma, büyüme ve
istihdam sağlama gayretleri ve onun aşamalı dereceleri hakkında hükme
varmak isteyenlere, akademisyenlere, siyaset yapıcılara gerekli
malzemeyi vermek gayesiyle oldukça detaylı tutulmuş, mukayeseli
analizlere yer verilmiştir.
Çalışma, Türkiye'nin ağır bir ekonomik, reel sektör ve işsizlik
bunalımından geçmekte olduğu bir sırada yapılmıştır. Bu bunalımın ve
daha önce de geçirilmiş olan krizlerin sebepleri, çalışmanın muhtelif
bölümlerinde 1838–2010 yıllarını kapsayacak bir 171 yıllık dönem içinde
üç ana bölüm halinde ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise 1838–2010
dönemi politik iktisat bağlamında, ithal ikamesi (1923–1979) ile
neoliberal dönem (1980–2010) büyüme–işsizlik–borç stoku bakımından
mukayese edilmiştir. |
