|
BASINDAN
YANSIMALAR
HEMEN TIKLA |
Her kız çocuğu gibi
ben de ilk olarak bebeklerle oynadım. Bebekle oynama dönemi geride
kaldığında en önemli oyuncaklarım sözcükler oldu. Çocukluğumun bu iki
oyuncağı bugün de ayni değerini koruyor benim için. Odamın bir
köşesindeki irili ufaklı bebekleri zaman zaman ellerimle okşarım,
yetmez, gözlerimle devam ederim okşamaya. Elimin altında da hep
sözcükler vardır. Okula başladığımdan bu yana hiç bırakmadığım, yanyana,
altalta, üstüste sıralayarak hayaller kurduğum, o hayallere yolculuk
yaparken bile yanımda taşıdığım.. Üzüldüğüm, güldüğüm, sevindiğim,
daraldığım zamanlarda sımsıkı tutunup direnmeye çalıştığım sözcükler.
Yaşamım hep onlarla geçti. Seçtiğim mesleğimin temeli bile sözcükler
oldu.
Sözcükler beni hiç
terketmedi, ben de onları.
Ama bizim güzel
dilimizi terkedenlerin sayısı giderek artıyor. Dilimizin değerini ne
yazık bizden çok yabancılar biliyor. Bu beni hem sevindiriyor, hem
üzüyor, içimi acıtıyor. |
